Saturday, December 8, 2018

व्यवसाय

Business
व्यवसाय म्हणजे नेमकं काय ?
   अनेक जण आपापल्या कुवतीनुसार त्याची उकल करत राहतात ....पण मला असा एक  व्यवसाय दिसला की न स्वतःची जागा ,नाही राज्य पण व्यवसाय मात्र  इथल्या लोकांच्या आवडीचे पदार्थ बनवण्याचा मग त्यामध्ये चहा, कॉफी ,नाश्ता ,नाश्त्यामध्ये पोहे ,उत्तप्पा, इडली, डोसा एवढंच नाही शिरा आणि उपीट सुद्धा ....!
    मग मला प्रश्न पडतो की , जी माणसं कारण सांगत बसतात की, नाही ते नाही म्हणून मी काही करू शकत नाही ती सर्व असा एखादा व्यवसाय पाहिल्यावर संपून जातात ...
 कारण, इथं सबब ,यास्तव, म्हणून या गोष्टीच कुठे पाहिला भेटत नाहीस . कारण इथे फक्त काम आणि कष्ट आणि संघर्ष याशिवाय दुसरं काहीच नाही पण हरलेल्या ची कुठेच थोडीशीही जाणीव दिसून येत नाही .अविरत पणाने काम करत राहणे हेच फक्त इथे पहिला मिळतं त्यामुळे बाकी काही नाही ज्या पद्धतीने हे कुटुंब दुसर्‍या राज्यातून येऊन महाराष्ट्रासारख्या राज्यामध्ये स्वतःचं अस्तित्व टिकवण्यासाठी अविरत कोणाचे कष्ट, जिद्द, चिकाटी, मेहनत ,आत्मविश्वास आणि कधीही न संपणारा उत्साह या सर्वांच्या बळावर होऊ घातलेल्या मोठ्या उद्योजकाचे स्वप्न जर पाहत असेल तर निश्चित रूपाने मला या ठिकाणी म्हणावसं वाटतं की हेच स्वप्न उद्योजक होण्याचं आपणास का पडू नये .....!
  तर ते नक्कीच आपणासही त्या स्वप्नाचा ध्यास लागावा आणि पूर्णतेचा एके दिवशी स्वास आपण घ्यावा तेवढं बळ अडचणी सांगणारा ना मिळो........!                   हीच ईश्वरचरणी प्रार्थना !

Wednesday, December 5, 2018

आयुष्य

आयुष्य म्हणजे तरी नेमके काय असते ....!
चुकलेले दिवस ,गेलेल्या आठवणी ,येणारे प्रश्न ,सतावणारी जाणीव आणि असे बरेच काही .....
प्रश्न सगळ्यांनाच पडतात ,उत्तरही सगळेच शोधतात पण असे काही प्रश्न असतात की, त्यांची उत्तरं सापडतच नाहीत कितीही प्रयत्न केला तरी अगदी निरुत्तर व्हायला होतो. का कुणास ठाऊक पण मनाची घालमेल झाल्याशिवाय राहत नाही .
रस्त्यालगत उड्डाणपुलाच्या खाली एक वयोवृद्ध जोडपं दुपारच्या प्रहरी शांतपणे पोहोचलं होतं गोळाबेरीज कशाची करत होतो माहित नाही पण भावना मात्र स्वच्छ आणि सुंदर होत्या त्या टिपण्याचा मोह मला झाला आणि माझी पाऊल त्यांच्याकडे.....!
एकमेकांना या वयामध्ये ती खूप मोठा आधार देत होती गेलेल्या दिवसांची बेरीज आणि आलेल्या बाकी वरती भविष्यातला हिशोब ती मांडत होती . मला राहून राहून वाटलं नेमकं काय सांगत असतील ती एकमेकांना का  जुन्या आठवणी नवीन अनुभवासोबत मोजण्याचे काम ती करत असतील ,तेही माहीत नाही मी आपला फक्त अंदाज काढत राहिलो त्यांच्या जाणिवांचा आणि आयुष्यातल्या आलेल्या संघर्षाचा का कुणास ठाऊक पण माणूस म्हणून एक जाणीव त्यांच्याकडे पाहिल्यानंतर माझ्या अंतःकरणामध्ये निर्माण झाली .बस !एवढेच माझ्या शब्दाचे सामर्थ्य ....!
तसेच ,त्यांच्या उणिवांना सरतेशेवटी तरी आनंदाची ,सुख-समाधानाची शिदोरी मिळो  हीच जगाच्या माऊली कडून अपेक्षा ........!

Sunday, December 2, 2018

असा मी

सगळ्या मध्ये असूनही एकटाच निवांत कसा मी .....!
   चहूबाजूनी हिरवळ पसलली असताना सुद्धा मी माझ्या मध्येच का एकटा .सगळ्याकडे पाहिल्यावर ती सल खूप सलते . हिरवळीची जाणीव होते मात्र मनातल्या सगळ्या भावना असूनही परक्या  झाल्यासारख्या वाटतात ....!
सगळंच आनंदाने  ओसंडून वाहत असताना ,मला मात्र माझी जाणीव नेहमी सतावते .प्रत्येक वेळी काही ना काही नवीन शिकत असताना ,येणाऱ्या जाणाऱ्यांची चाहूल जाणून घेत असताना सगळ्या बाबी अगदी नवख्या वाटतात आणि मग बरच काही जे  व्यक्तही करता येत नाही ,सतावत राहत नेहमी .....!
तरीही मला याचं काहीच वाटत नाही ,कारण मी शोधतोय माझ्यातल्या सगळ्या चांगल्या गुणांना याचा वापर करणार आहे मी इतरांची आयुष्य  हिरवळ करायला .आपण म्हणाल हा तुमचा मोठेपणा झाला पण तसं नाही ते जग आणि ती जाणीव या सगळ्या बाबी बर्‍याच काही गोष्टी शिकून गेल्यात मला .त्यामुळे आता स्वतःसाठी नाही तर इतरांसाठी जगणे .दुःख हे प्रत्येकालाच आहे परंतु स्वतःच्या दुःखाला कुरवाळत बसण्यापेक्षा इतरांच्या जगण्यातला आनंद हा सुद्धा शाश्वत आहे .तो  पहावा ,त्याची जाणीव करून घ्यावी आणि जगण्याची मजा लुटावी ....!
नाहीतरी सुरुवातीला शेवट हा निसर्गाचा नियमच आहे याला मी कसा अपवाद असणार ....
जगा स्वतःला स्वातंत्र्य देऊन ...!