Sunday, December 2, 2018

असा मी

सगळ्या मध्ये असूनही एकटाच निवांत कसा मी .....!
   चहूबाजूनी हिरवळ पसलली असताना सुद्धा मी माझ्या मध्येच का एकटा .सगळ्याकडे पाहिल्यावर ती सल खूप सलते . हिरवळीची जाणीव होते मात्र मनातल्या सगळ्या भावना असूनही परक्या  झाल्यासारख्या वाटतात ....!
सगळंच आनंदाने  ओसंडून वाहत असताना ,मला मात्र माझी जाणीव नेहमी सतावते .प्रत्येक वेळी काही ना काही नवीन शिकत असताना ,येणाऱ्या जाणाऱ्यांची चाहूल जाणून घेत असताना सगळ्या बाबी अगदी नवख्या वाटतात आणि मग बरच काही जे  व्यक्तही करता येत नाही ,सतावत राहत नेहमी .....!
तरीही मला याचं काहीच वाटत नाही ,कारण मी शोधतोय माझ्यातल्या सगळ्या चांगल्या गुणांना याचा वापर करणार आहे मी इतरांची आयुष्य  हिरवळ करायला .आपण म्हणाल हा तुमचा मोठेपणा झाला पण तसं नाही ते जग आणि ती जाणीव या सगळ्या बाबी बर्‍याच काही गोष्टी शिकून गेल्यात मला .त्यामुळे आता स्वतःसाठी नाही तर इतरांसाठी जगणे .दुःख हे प्रत्येकालाच आहे परंतु स्वतःच्या दुःखाला कुरवाळत बसण्यापेक्षा इतरांच्या जगण्यातला आनंद हा सुद्धा शाश्वत आहे .तो  पहावा ,त्याची जाणीव करून घ्यावी आणि जगण्याची मजा लुटावी ....!
नाहीतरी सुरुवातीला शेवट हा निसर्गाचा नियमच आहे याला मी कसा अपवाद असणार ....
जगा स्वतःला स्वातंत्र्य देऊन ...!

No comments:

Post a Comment